abortuskliniek in Mechelen

Burgemeester Bart Somers voelt zich verplicht om in zijn stad een abortuskliniek op te richten omdat de ziekenhuizen van Caritas Catolica deze ingreep weigeren uit te voeren, tenzij om dringende gezondheidsredenen.

We stellen vast dat overal in Europa waar de katholieke kerk nog sterk staat, zij er alles aan doet om de wetgeving te beïnvloeden of om bestaande wetgeving te omzeilen. En dan hoor je kardinaal Danneels in De Zevende Dag over de islam zeggen: 'Zij zullen een Verlichting moeten doormaken, zoals wij dat gedaan hebben.'

Er zijn reeds internationale congressen geweest, onder meer in Caïro, waar de drie boekgodsdiensten afspraken maakten inzake bio-ethische kwesties als abortus, contraceptie en euthanasie. Alle drie zitten ze in deze thematiek min of meer op dezelfde repressieve lijn.

Dit is een scenario waar de lekenstaat het meest beducht voor moet zijn:  de vorming van een reactionair front van de drie patriarchale en paternalistische godsdiensten.

Hier gaat het om veel meer dan kruisbeelden en hoofddoeken: het gaat in essentie om keuzevrijheid voor iedereen. Mag ik nogmaals wijzen op het verschil tussen een pluralistische maatschappijvisie en een totalitaire? De legalisering van abortus en euthanasie verplicht niemand om een ingreep uit te voeren of te ondergaan die strijdig is met zijn of haar levensovertuiging, er wordt alleen ruimte gecreëerd voor andersdenkenden. Een wettelijke verbodsbepaling daarentegen treft iedereen omdat burgerlijke wetten – in tegenstelling tot godsdienstige voorschriften – nu eenmaal van toepassing zijn op alle burgers.

Instellingen die werken met overheidsgeld – zoals de katholieke ziekenhuizen – zijn het aan de democratie verplicht om wettelijk goedgekeurde ingrepen uit te voeren. De individuele dokters kunnen zich beroepen op hun gewetensvrijheid om te weigeren, de gesubsidieerde instelling niet.

Uit  het initiatief van de immer strijdvaardige Bart Somers kunnen we afleiden dat de ethische emancipatie geen definitief verworven goed is. En waar ik het meest voor bevreesd ben is een toekomstige aanval op de laïciteit door een  front (of achterhoede?) van pastoors en imams. Die mogen het dan totaal oneens zijn over allerlei dogma's, als het erop aankomt om opnieuw greep te krijgen op het leven  en de gewetensvrijheid zullen zij elkaar wel vinden.

 de haan 27 nov. 09