Afgelopen weekend werd in
Kessel-Lo een nieuw land gesticht. Een punkrockland. Een Kickassland.
Kickass Records celebrated its independence day in de Sojo met twee dagen
Kickass Fest. Kick out the jams, motherfuckers!
Friday night arrived without a suitcase.
Shortcut. De standaard crappy punkbagger maar ik schoot wakker bij hun toffe koffer van
Aux Champs-Élysées. Later probeerde ik de frontman met het matje te overtuigen meer Frans chanson te spelen - vooral
Comme Une Belle Histoire zou hen liggen - maar hij weigerde.
The Octopussys. Beter dan Shortcut en de drummer had een bierpet. Hun
She's A Maniac-koffer begint een gimmick te worden. I no like. Ik, die anders altijd wel te vinden is voor een gimmick.
Drunktank. De denktank die deze bende Hollanders had uitgenodigd, moet wel heel bezopen geweest zijn.
Oh Saturday, how cruel of you to go away.
Another Effort. Brave jongens die punk spelen alsof ze op de speelplaats van kleuterschool De Negensprong rondhangen. Visueel niet zo aantrekkelijk omdat de bassist uiterst sedent
air was. De zanger-gitarist wilde af en toe wat schot in de zaak brengen maar was uiteindelijk ook gebonden aan zijn microfoon. Another Effort zou vanaf nu plat liggen tot ze een nieuwe drummer hebben.
Professor, waar wacht u op?
State Of Mine. Anale punkrock van de bovenste plank. Hun eerste optreden als officieel trio. De drummer is gestikt in een plas braaksel van iemand anders. De tweede gitarist is dan maar naar drums gemoved. Benieuwd hoe lang hij nog te leven heeft.
Anyway, 't een en 't ander resulteerden in een minder vol geluid en een strakker geheel. State Of Mine gaat nog ver komen. State Of Mine heeft de X-factor. De zanger is een hunk, Geert Simonis is een junk.
No Comply. Moffen. Het begon nog okee maar een gebroken gitaarsnaar sneed de blitzkrieg sneller de pas af dan een Russische winter. Pantserdivisie No Comply is gesneuveld onder de kogels van de Kozakken.
Short On Time. Walen en hilarisch to look at.De Mötley Cröe van de hardcore. De gitarist leek op Nigel Tufnel. De zanger was klein. De bassist was kleiner dan de zanger. De bassist was kleiner dan zijn basgitaar. De tweede gitarist droeg een Short On Time-T-shirt. Daar moet wel een wet tegen zijn. De drummer heb ik niet zo goed bekeken.
Eens de heren bezig waren, vulden ze de Sojo met een enorm overtuigende kernexplosie. Niet het soort ontploffing dat ik doorgaans graag opzoek maar toch redelijk okee. De frontman leek op
Henry Rollins, ware die aerobicsleraar geweest. Van de man vielen geen slechte foto's te nemen. De bewijzen vindt u
hier.
Break Of Day. Hun usual potje intensiteit. Het is hen gegund.
Vervolgens stond er
nog veel meer op het menu maar Geert had andere verplichtingen. Daarover later meer.