To hell with good intentions, brulde wijlen Mclusky al. Desalnietemin had ik mij voorgenomen in 2009 wat meer toneel en theater en aanverwante schnitzel te bezoeken. Alzo ben ik gisterdag naar Wintervögelchen van Jan Decorte geweest te Stuk.
Het verhaal had belachelijk veel weg van een belachelijk simpel sprookje over de koninkrijken Sicilië en Bohemen die in onmin leven tot de dood gewaande prinses van Sicilië trouwt met de scheel kijkende prins van Bohemen. Daarna wordt er feest gevierd.
Wintervögelchen is gebaseerd op The Winter's Play van the Big Shake himself, dat op zijn minst gezegd een slordig stuk zou zijn. Reden te meer voor meneer Decorte om daar uitgebreid de draak mee te steken.
Zelfs speelde hij de verteller en las hij zijn minimale tekst voor vanachter een lessenaar. Vier vriendjes van hem, afkomstig uit de theatergezelschappen Bloet, Cie Marius en Kaaitheater speelden een kleine tien rollen. Dat gebeurde met meer enthousiasme en plezier dan koningin Fabiola zich überhaupt kan inbeelden.
Er werd gelachen, er werd gehuild, er werd gegromd (vooral door de koning van Sicilië), er werd feest gevierd, er werd wild gedanst met hertegeweien op industrieel gescratch. Verzin zelfs maar een vergelijking met het schoolfeest op kleuterschool De Negensprong.
Kortom, dat was me het avondje wel.