fotocollage van wat spullen die Loes bij had vanuit Bangladesh
(klikken op de foto voor een groter formaat)

Terwijl het halve land zijn roes lag uit te slapen van wat vaak een 'spetterend oud op nieuw' wordt genoemd, kroop ik om 5.45 uur a.m. uit mijn nauwelijks beslapen bed om naar onze nationale luchthaven te rijden. Daar zou omstreeks 7.00 uur een vracht aankomen vanuit Abu Dhabi, een pakje dat  moest opgeladen worden en thuis moest worden afgeleverd. Het was echt plezant rijden -ook al was ik bij de oprit van de autostrade bijna aan een spookrit begonnen- omdat al die baanvakken voor mij alleen waren. Om 7.15 uur stond ik met mijn 3 medereizigers in de aankomsthal, ik zag en passant nog Jean Blaute kussen uitdelen, en om 7.40 uur kwam de ganse Diestse troep van Damiaanactie met hun valiezen aangezeuld. 

Hun 10-daagse inleefreis in Bangladesh zit er op, enkel deze week nog op een vast uur een malariapil innemen. Thuisgekomen werd de koffer leeggemaakt en zoals verwacht had Loes heel wat cadeautjes en souvenirs meegebracht. Ik heb er wat foto's van genomen en er een kleurrijke collage van gemaakt (zie boven). Een gewone krant, wat blikjes of geld-van-ginder, het brengt meteen de Bengaalse sfeer in huis. Hun lettertekens vind ik echt erg mooi. Ik zou zo willen wisselen. De bankbiljetten vanuit Abu Dhabi of Bangladesh sterken me dan weer in mijn gedachte dat de Eurobriefjes toch maar bijzonder saai zijn. Die Hollandse Guldens van vroeger, met die prachtige vogels, dat waren nog eens schoon papieren. Daar hadden ze van mij gewoon het euroteken mogen op afdrukken. 

Uitleg bij de collage (van linksboven met de klok mee): Dirhams uit de Verenigde Arabische Emiraten, een postkaart met verkeersdrukte, een stuk uit de krant met van die mooie letters, biljetten uit Bangladesh (zou het een ekster zijn?), kleine handgemaakte geschenken, een papieren winkeltas, een cola en spriteblikje, malariapillen en het vruchtbeginsel van een tros bananen.