Laat ons even terugspoelen naar gisterenavond. Klik. Zo. Bent u er klaar voor? Licht uit! Muziek aan! Play!

Iets voor half elf kuier ik geheel casual, een en al sprezzatura het arty farty bastion Cinema Zed binnen. Een lege zaal ontvangt me als was ik de paus. Na mij durft al helemaal niemand meer binnen te komen. Ik bezoek Zed al meer dan drie jaar regelmatig. Ik heb er all sorts of bijkans lege zalen gezien. Maar zo leeg, zo gans leeg was mij nog nooit overkomen.

De deur sluit. Het licht dooft. Het witte doek vertoont tekenen van leven. Ik begin mij langzaam uit te kleden. Aanvankelijk langzaam. Ik vraag mij af of wat ik doe wel door de beugel kan. Dan alsmaar sneller. Met alsmaar minder gêne. Weldra zit ik poedelnaakt in het rode pluche met een knoert van een erectie. Zo eentje waar je een kalf mee kan doodknuppelen. Dan begint het echte werk. Een noeste arbeid om vingers en duimen bij af te likken.

Langzaam smeer ik mijn voeten in met goede boter. Eerst links, dan rechts. Ik masseer de rijke smurrie diep mijn poriën in. Vervolgens ga ik met de guacamole aan de slag. Dat tintelt lekker rond mijn testikels. Ik pierce een verse champignon, lichtjes opgebakken met look aan elke tepel. Ik kroon mijn navel met een takje peterselie. Ik omkrans mijn hoofd met een bussel pastinaak. Voor de film een half uur bezig is, speel ik keihard kokeneten met mezelf. In mijn roes dartelt die geile bok, die grootgeschapen Dionysos van SOS Piet rond. En of het gesmaakt heeft!

En plus heb ik een heerlijke film gezien: Les Folles Aventures De Simon Konianski van Micha Wald. Het soort film dat Woody Allen zou maken als hij een vijfendertigjarige Franstalige Jood uit Brussel was. Israël, de Holocaust, de relatie tussen vader en zoon, de kloof tussen man en vrouw: het zijn maar enkele van de heilige huisjes die Wald met veel plezier tegen de muur zet en genadeloos afmaakt met een nekschot. Bonuspunt: één scène is opgenomen in de Soetezaal van het Stuk.

Om een lang verhaal kort te maken: ik vond Les Folles Aventures De Simon Konianski zo leuk dat ik met veel plezier de trailer met u deel.


Om een lang verhaal af te ronden: van Micha Wald zag ik ooit de best wel te pruimen kortfilm Alice Et Moi. Een kortfilm die achteraf bezien het zaad van Les Folles Aventures in zich draagt. Een kortfilm die ik zo te pruimen vond dat ikmet veel plezier een fragment met u deel.


Tot zover deze lezing.