3 oktober 2009 - Bert van der Put

De competitie van seizoen 2009 – 2010 duurt weliswaar nog 26 wedstrijden maar toch kan ik het niet laten om even vooruit te kijken. Als je precies weet wat er op je afkomt dan kun je nog maar een klein beetje verrast worden.


Was Co Adriaanse  in STUDIO VOETBAL van langer geleden nog erg kritisch over Ajax en de nieuwe trainer Martin Jol, afgelopen zondag was hij in zijn mening zo’n 180 graden gedraaid. In tegenstelling tot de andere gasten aan tafel: van Gelder, Mulder, Borst en van de Ende gaf hij Ajax nog wel degelijk kampioenskansen aan het eind van het seizoen. Hij vond onze mannen in een week of vijf tijd zodanig gegroeid dat hij er wel anders over moést denken. Die Cor toch! De anderen probeerden nog wel om minder goede dingen over Ajax te zeggen maar de voormalige Ajaxtainer gaf geen krimp.

Natuurlijk zag hij ook wel dat Ajax zonder Suarez en De Zeeuw een stuk minder zou zijn.

Met deze constatering van Co  hebben we meteen een eerste antwoord op de in de titel aangegeven keuzemogelijkheid. Zou Luis afgelopen wedstrijd  tegen ADO expres bij die doelpaal hebben zitten klooien om z’n zoveelste treffer in totaal maar niet te hoeven maken? Onze sympathieke aanvoerder weet natuurlijk al lang dat een Spaanse trainer van  een topelftal zijn naam met stip bovenaan zijn verlanglijstje voor rond de  Kerst heeft staan. En Luis heeft het er soms moeilijk mee. Gevoelsjongen als hij is telt voor hem best wel “een man een man, een woord, een woord. Als Martin Jol hem tot het einde van dit seizoen bij ons weet te houden dan vind ik dat een prestatie van wereldformaat. De trainer zal zich van een aantal goedbedoelde adviezen van mijn kant niks aantrekken maar ik kan het toch niet laten er een paar te geven. Jol zou Suarez totaal onverwacht langs de lijn in het Spaans toe kunnen schreeuwen, hij zou een avondje met hem kunnen gaan stappen, hij kan hem helpen zijn huis aan de buitenkant te verven, hij kan hem nu al voor pakjesavond of voor de Kerst uitnodigen.Maar zou het allemaal kunnen helpen? Als Ajax 45 miljoen voor hem vraagt ook niet, dan is hij vertrokken.

In iets mindere mate geldt voor een kans op het kampioenschap dat Demy de Zeeuw bij onze club blijft. Met de wedstrijd wordt de voormalige AZ-middenvelder belangrijker voor Ajax. In een aanvallende rol kan hij voor de voorwaartsen alleen maar meer ondersteunend zijn. Zijn afstandsschot mag er zijn en met zijn scorend vermogen komt het ook nog wel goed.

Je kunt je met de beste wil van de wereld geen zo gelijkwaardig mogelijke vervangers voor de bovengenoemde vaandeldragers van Ajax voorstellen. Dat wordt lange- termijn- werk. Ik kan mij ook niet voorstellen dat scouts de halve wereld hiervoor af gaan reizen. En mocht het daar toch van komen dan heeft het geen zin om bij een afgelegen wonende indianenstam of in een pas kort geleden ontdekt negerdorp een vermoedelijk uniek supertalent weg te halen. Want Ajax en vooral zijn ongeduldige supporters kunnen daar niet op wachten. Er moet nu resultaat gehaald worden, niks meer en niks minder. Niemand wil daarbij natuurlijk een te grote druk op de schouders van Martin Jol leggen. Want dan gaat hij net zulke rare beslissingen nemen als zijn voorganger in het vorige seizoen dat deed. Jol heeft bij zijn aantreden gelukkig ingezien dat hij op voetballers op de eerste plaats dáár neer moet zetten waar zij zich het beste voelen en waar zij het best denken te kunnen presteren. Een uitzondering daarbij vormde Urby Emanuelson. Die had eerst geen zin in de linksbackpositie.


Maar Jol heeft hem kennelijk toch van zijn waarde voor Ajax op die plaats kunnen overtuigen. Want zie, de jongeman speelt aan de linkerkant van de verdediging alsof hij dat al zijn hele leven doet. En zo moet het.

Ajax kan zich, wil het kampioen worden, geen uitschieters van het “Timisoara”-soort meer veroorloven. Tegen de zogenaamde kleine clubs moeten de punten gewoon gehaald worden. En  binnenkort, als de wedstrijden tegen Feijenoord, FC.Twente en AZ op de rol staan dan moeten de jongens  de kampioensallures waar maken. Net als deze week soms tegen Anderlecht. Toen had ik regelmatig het gevoel, zeker in de eerste helft, dat hier een aanstaande kampioen liep te voetballen. Alleen hebben we, als de prijzen verdeeld worden, niets aan de titel “kampioen in het kansen missen”.  Als het Jol lukt om hierin verbetering te brengen dan is hij zijn aanstelling dubbel en dwars waard. Ik heb me vaak afgevraagd hoe in ’s hemelsnaam dat beter kansen benutten getraind zou kunnen worden. Ik kan, helaas, nog niet bij Ajax in de keuken kijken . Maar het lijkt mij, dat


er nog niet veel video-opnames van gemiste kansen gemaakt zijn. Net als in mijn werkterrein, het onderwijs, zou je dan de spelers met hun eigen kansmissende beeld kunnen confronteren.


Over het hoe en waarom van het missen moet, m.i. méér gepraat worden. Desnoods nodigt mijn vriend Jol een voormalige sterspits uit om daar eens haarfijn met de selectie over te praten. Het moet gek gaan wil bijvoorbeeld Patrick Kluivert of Wim Kieft hier niet een keer voor te strikken zijn. Ik snap nog steeds niet waarom Marco van Basten dar met al zijn “spitse” ervaring nooit een termijnproject van gemaakt heeft. Dan had hij Ajax echt een dienst bewezen en waren de 10 maanden van zijn dienstverband tenminste nog ergens goed voor geweest.

Ajax kan dus kampioen worden. Maar er zijn zoveel voetangels en klemmen op de weg daarheen dat rust en bescheidenheid voorlopig de beste medicijnen lijken te zijn.