Blogger van de week: LVB.net

Foto (1)

Wie of wat is LVB.net?

LVB.net is mijn persoonlijke weblog (Luc Van Braekel). Ik beschouw het niet als een "lifeblog" maar als een nieuws- en opinieblog dat informeert, opinieert en aanzet tot discussie.

Hoe lang blog je al?

Ik ben begonnen op 1 januari 2003. Sindsdien heb ik 1.350 blogposts in het Nederlands geschreven, 177 in het Engels, en 3.580 citaten gepubliceerd. In diezelfde periode hebben de lezers van mijn blog ruim 68.000 commentaren achtergelaten.

Waarover schrijf je?

Politiek, media en technologie zijn de drie rode draden doorheen mijn blog. De persoonlijke invalshoek is daarbij: een rechts-liberale politieke lijn, een kritische houding ten opzichte van de mainstream media, en een ongebreideld vooruitgangsoptimisme over de mogelijkheden van wetenschap en technologie.

Waarom schrijf je?

Ik schrijf omdat ik daar een onweerstaanbare drang toe voel. Lang voor ik een blog had, nam ik al deel aan digitale discussieforums, eerst op Fidonet en later op de internet-nieuwsgroepen van Usenet. Zowel die discussies als mijn huidige blogactiviteiten zijn een constante oefening om mijn gedachten logisch te structureren en helder te verwoorden. Schrijven en bloggen beschouw ik als een vorm van mentale fitnesstraining.

Ook enige onvrede met de berichtgeving in de klassieke media is voor mij een motivering om te bloggen. Ik probeer namelijk precies over die onderwerpen te schrijven waarvan ik vind dat ze in de reguliere media te weinig aan bod komen of op een eenzijdige wijze belicht worden.

En ik zal niet ontkennen dat de lezerscommentaren, de positieve en soms ook de negatieve reacties, mij motiveren om door te gaan.

Lees je veel andere blogs?

Ik lees nu minder blogs dan pakweg een jaar geleden, onder meer omdat de laatste nieuwigheden nu vooral te vinden zijn op Twitter. Dat is echter een medium dat niet diep op de zaken ingaat. Ik combineer nu Twitter voor de snelle maar bondige nieuwigheden en blogs voor de achtergrondinformatie.

Ik heb tientallen blogs in mijn rss-reader staan, maar de meeste ervan klik ik misschien maar één keer per week aan. Blogs die ik wat vaker lees zijn: Michel Vuijlsteke, Blogologie, BVLG, Dries Buytaert, Communicatiemannen.be, de taalblog van Erik Dams, en verder de opiniestukken op groepsblogs waaraan ik meewerk zoals In Flanders Fields en The Brussels Journal.

Heb je een favoriete website?

Nee, eigenlijk niet.

Heb je een favoriete nieuwssite?

Voor het internationale nieuws neem ik DrudgeReport.com als leiddraad, voor het binnenlandse nieuws De Standaard Online. In periodes van communautaire spanningen ga ik ook vaak naar LeSoir.be en LaLibre.be kijken om van de sfeer bij de Franstaligen te proeven. Daarnaast grasduin ik regelmatig op websites met een alternatieve of aparte invalshoek, op zoek naar nieuws dat bij anderen door de mazen van het net glipt: bijvoorbeeld LePan.be uit Franstalig België, HetVrijeVolk.com uit Nederland, Debka.com uit Israël en WND.com of Newsmax.com uit de VS.

Op welke website zou je graag eens gelinkt worden?

Moeilijke vraag waar ik nog niet over nagedacht heb... Maar nu je ze toch stelt, krijg ik een idee: ik zou graag eens gelinkt worden vanop de website van Pieter De Crem! Want waarom zou een politicus geen verzameling van positieve en negatieve commentaren over zijn persoon en zijn beleid op zijn site plaatsen?

Welke blogpost had het meest succes?

Ongetwijfeld de blogpost "Rice with Belgian fries, please!", die op één avond meer dan 10.000 bezoekers aantrok na een link vanop Little Green Footballs. Ik berichtte daarin gewoon wat ik eerder die avond in het VTM-nieuws had gezien over de stubbelingen tussen een Amerikaanse veiligheidsagent en de Belgische protocolverantwoordelijke bij de aankomst van Condoleezza Rice op Melsbroek.

Wat vond je zelf je slechtste blogpost?

Geen idee. Ik zou eens moeten nakijken welke van mijn blogposts er nul commentaren kregen. Een blogpost die geen reacties uitlokt, zal vermoedelijk wel niet zo goed zijn, denk ik dan.

Zijn er dingen die je haat aan "bloggen en alles er rond?"

Haten is een groot woord, maar ik hou er niet van als mensen op de man beginnen te spelen in plaats van op de bal. En dat geldt zowel voor lezers van mijn blog die onder elkaar beginnen te schelden, als bloggers die vanop hun blog andere bloggers persoonlijk menen te moeten aanvallen.

En wat trekt je aan aan "bloggen en alles er rond?"

Offline-initiatieven die rond inhoud, discussie en/of kennisverwerving draaien, zoals Barcamp, Blogboat, of de regelmatige infosessies die Microsoft voor bloggers organiseert, vind ik leuk en interessant, en ik probeer er dan ook telkens bij te zijn.

Zijn bloggers gevaarlijk?

Och, dat is een vraag die momenteel de hype van de dag is naar aanleiding van de zaak De Crem en waarover al zoveel inkt en speeksel gevloeid is... Bloggers kunnen, net als journalisten, kranten, tijdschriften, audiovisuele media, soms een bedreiging vormen voor de machtspositie van politici. Het wordt pas echt "gevaarlijk" als de machthebbers de bloggers of de media in het algemeen beperkingen opleggen, met als argument dat ze "gevaarlijk" zouden zijn.

Wat vond je de leukste reactie die je al kreeg?

Positieve reacties en aanmoedigingen zijn altijd leuk, maar ik zou niet weten welke ik de leukste vond. Er staan er een aantal verzameld op een pagina met pro-citaten. Ik heb ook een verzameling contra-citaten die ik soms ook wel amusant vind omdat ze overdreven zijn of totaal van de pot gerukt, en meer zeggen over de auteurs ervan dan over mijzelf.

Weten collega's, vrienden, ouders, familie dat je blogt?

De meeste mensen in mijn omgeving weten dat ik blog. Sommigen zijn enthousiaste lezers, anderen zien er het nut of de draagwijdte niet van in.

Heb je soms last van censuur of zelfcensuur?

Van censuur heb ik persoonlijk nog geen last gehad, maar als principieel verdediger van de vrije meningsuiting vind ik het klimaat op dat vlak in België niet gezond. Met vrijheid van meningsuiting bedoel ik dan dat de overheid geen wettelijke of praktische hindernissen mag opwerpen die mensen ervan weerhouden hun mening te verkondigen. Er bestaat hier een overheidsorgaan dat discussieforums en blogs monitort op racistische inhoud en openlijk oproept tot verklikking, er zijn parlementsleden die de kranten oproepen om hun online discussieforums strakker te gaan modereren, sommige politici zijn voortdurend op zoek naar manieren om de burger beter te "beschermen" tegen dat gevaarlijke internet... Ik vind dat geen positieve ontwikkelingen. Ik ben eerder te vinden voor de Amerikaanse situatie waar het First Amendment de vrijheid van meningsuiting stevig verankert in de Grondwet. Samen met een aantal andere bloggers, publicisten en lezers hebben we een procedure ingespannen bij het Grondwettelijk Hof om nieuwe beperkende wetgeving die vorig jaar van kracht werd te laten vernietigen omdat ze volgens ons elementaire vrijheden schendt.

Zelfcensuur kan nooit helemaal worden uitgesloten. Enerzijds probeer ik zelfcensuur te vermijden door tijdens het schrijven zo weinig mogelijk rekening te houden met hoe de lezers er eventueel zouden kunnen op reageren. Anderzijds hou ik me natuurlijk wel aan een aantal elementaire regels van fatsoen, maar dat beschouw ik niet als zelfcensuur.

Ik verwijder soms commentaren van mijn blog, omdat ze off-topic zijn, overduidelijk racistisch zijn, de privacy schenden of op de man spelen. Dat gebeurt relatief zelden, maar met al die gevallen heb ik ooit al wel eens te maken gehad. Ik beschouw dat verwijderen van commentaren niet als censuur of zelfcensuur, eerder als een uitoefening van mijn eigendomsrecht op mijn blog en als het in stand houden van elementaire fatsoensregels. Ik probeer het modereren echter tot een minimum te beperken.

Heb je al willen stoppen met bloggen?

Nee, als je met iets begint moet je doorzetten en het niet opgeven.

Hoeveel bezoekers heeft je blog?

Er staan een paar publiek raadpleegbare tellers op mijn blog. Die laten gemiddeld zo'n 2.000 à 3.000 bezoekers of 4.000 à 5.000 pageviews per dag zien.